Web Analytics Made Easy - Statcounter
به نقل از «خبرگزاری برنا»
2024-05-06@11:28:51 GMT

آیا داخل زمین برعکس می چرخد؟

تاریخ انتشار: ۸ بهمن ۱۴۰۱ | کد خبر: ۳۶۹۵۷۹۷۴

آیا داخل زمین برعکس می چرخد؟

ممکن است هسته درونی زمین از چرخش متوقف شده باشد اما این به چه معناست؟

خبرگزاری برنا-زهرا وجدانی؛ زمین درونی مکانی مرموز است و اکنون دانشمندان ممکن است راز عجیب و غریب جدیدی را کشف کرده باشند. بر اساس یک مطالعه جدید، هسته داخلی زمین ممکن است اخیراً به عنوان بخشی از یک چرخه چند دهه، چرخش نسبت به سطح زمین را متوقف کرده باشد.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

با هزاران مایل سنگ در راه، دیدن دقیق آنچه در مرکز زمین در حال وقوع است دشوار است. دانشمندان باید آن را به طور غیرمستقیم با اندازه گیری تغییرات میدان مغناطیسی، بلورهای باستانی یا نحوه انتشار امواج لرزه ای ناشی از زلزله در لایه های مختلف مطالعه کنند. این به زمین شناسان کمک کرد تا جزئیات جدیدی را بیاموزند، از جمله اینکه هسته می تواند از آلیاژ آهن فوق یونی ساخته شود.

اکنون یک مطالعه جدید به یک نتیجه شگفت‌انگیز رسیده است؛ این که نسبت به سطح زمین، هسته داخلی از چرخش در حدود سال 2009 متوقف شد. چرخش لزوماً به چرخش بقیه سیاره وابسته نیست.

محققان دانشگاه پکن، امواج لرزه‌ای ناشی از زلزله‌هایی را که از دهه 1960 از هسته داخلی عبور می‌کردند، تجزیه و تحلیل کردند و تفاوت‌هایی را در نحوه ظاهر آن امواج و مدت زمان انتشار آن‌ها بررسی کردند. به طرز جالبی، آنها دریافتند که برای چندین دهه زمان سفر این امواج به روش های خاصی متفاوت است اما پس از حدود سال 2009، این تغییرات به کلی از بین رفت. زمان سفر ثابت مانده است، که به گفته تیم نشانه‌ای از توقف چرخش هسته است.

این به این معنی نیست که اصلاً نمی‌چرخد بلکه به این معنی است که چرخش هسته در حال حاضر اساساً مطابق با چرخش در سطح است. در زمان‌های مختلف، هسته می‌تواند به دور سطح بچرخد یا از سطح عقب بماند، اما حتی در آن زمان نیز تفاوت بسیار ناچیز است. با این حال، می تواند در طول زمان جمع شود، به طوری که هسته ده ها کیلومتر در سال در حال حرکت است.

این تیم یک گام فراتر می رود و می گوید که این مطالعه می تواند نشان دهد که هسته ممکن است اکنون در جهت مخالف در حال چرخش باشد. اما باز هم، این کاملاً به این معنی نیست که به نظر می رسد ؛ در عوض، کند شدن چرخش هسته باعث می شود به نظر برسد که نسبت به سطح به سمت عقب حرکت می کند.

به گفته محققان این همه بخشی از یک چرخه 70 ساله است. آنها ادعا می کنند که شواهدی یافته اند مبنی بر اینکه وارونگی قبلی در اوایل دهه 1970 اتفاق افتاده است و حتی ممکن است با سایر تغییرات مشاهده شده در چرخه زمین، مانند میدان مغناطیسی و طول روز، همزمان باشد.

علت این چرخه می تواند چندین نیروی رقیب اصلی باشد. میدان مغناطیسی تولید شده توسط هسته بیرونی می تواند چرخش هسته داخلی را تسریع کند، در حالی که تاثیر گرانشی عظیم گوشته می تواند روی آن کشیده شود و چرخش آن را کاهش دهد.

البته، در دنیای تاریک زمین شناسی درونی زمین، هیچ چیز در سنگ (جناسی در نظر گرفته شده) نیست، و دانشمندان دیگر با یافته های مطالعه جدید مخالف هستند.

هرویه تکالچیچ، ژئوفیزیکدان دانشگاه ملی استرالیا گفت: «این مدل‌های ریاضی به احتمال زیاد نادرست هستند زیرا داده‌های مشاهده‌شده را توضیح می‌دهند اما داده‌ها مورد نیاز نیستند.» بنابراین، جامعه ژئوفیزیک در مورد این یافته اختلاف نظر خواهد داشت و موضوع بحث برانگیز باقی خواهد ماند.

مطالعه جدید در مجله Nature Geoscience منتشر شده است.

انتهای پیام/

آیا این خبر مفید بود؟

نتیجه بر اساس رای موافق و رای مخالف

منبع: خبرگزاری برنا

کلیدواژه: زمین علم و فناوری هسته زمین زمین شناسان گرانش چرخش مطالعه جدید هسته داخلی چرخش هسته

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.borna.news دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «خبرگزاری برنا» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۶۹۵۷۹۷۴ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

حد کم کردن وزن چقدر است؟

ایتنا - چه با کمک داروهای مؤثر جدید لاغر شوید، چه بعد از جراحی لاغری وزن کم کنید، چه ورزش کنید و کالری بسوزانید، روزی می‌‌رسد که اعداد روی ترازو دیگر پایین نمی‌آیند و شما به محدودیت کاهش وزن برخورد می‌کنید. اما این حد کجاست؟
در یک مطالعه جدید، کوین هال، پژوهشگری در مؤسسه ملی بهداشت که کارشناس اندازه‌گیری متابولیسم و تغییر وزن است، بررسی‌ای انجام داد تا ببیند به طور معمول چه زمانی کاهش وزن متوقف می شود و این موضوع چه ارتباطی با روش کاهش وزن افراد دارد.

او با استفاده از داده‌های حاصل از آزمایش‌های بالینی باکیفیت از روش‌های مختلف کاهش وزن، این داده‌ها را به مدل‌های ریاضی تقسیم کرد تا بفهمد چرا افرادی که وزن کم می‌کنند از جایی به بعد آن را متوقف می‌سازند.

او دریافت که بخشی از دلیل مؤثر بودن جراحی بای پس معده و داروهای جدید کاهش وزن مانند سماگلوتاید و تیرزپاتاید این است که زمان لازم برای رسیدن به پایداری وزن دو برابر می‌شود. در واقع در این روش نسبت کاهش کالری، افراد می‌توانند برای مدت طولانی‌تری کاهش وزن را ادامه دهند.

بدن با تلاش برای حفظ تعادل بین کالری‌هایی که می‌خوریم و کالری‌هایی که می سوزانیم وزن را تنظیم می‌کند. وقتی کالری مصرف می‌کنیم یا کاهش می‌دهیم و شروع به سوزاندن انرژی ذخیره شده خود می‌کنیم، اشتها به ما می گوید که بیشتر بخوریم. مطالعات هال نشان داده است که هر چه فرد وزن بیشتری از دست بدهد، اشتها قوی‌تر می‌شود تا زمانی که با تمام کارهای سختی که در وهله اول برای از دست دادن وزن انجام داده، مقابله کند.

این مکانیسم واکنشی برای اجداد شکارچی انسان ارزشمند بوده است، اما برای انسان‌های مدرن که دسترسی آسان به غذاهایی با انرژی متراکم دارند، به خوبی کار نمی‌کند.

هال برای مطالعه مسیر کاهش وزن تنها با استفاده از محدودیت کالری، کاهش وزن مشاهده شده را مدلسازی کرد. او به طور تصادفی ۲۳۸ بزرگسال را به گروه تقسیم کرد. یک گروه به مدت دو سال از یک رژیم غذایی با محدودیت ۲۵ درصد کالری پیروی کردند و گروه دیگر به خوردن مطابق معمول پرداختند. این مطالعه که از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ با مشارکت مؤسسه ملی بهداشت انجام شد نشان داد افراد گروهی که کالری را کاهش دادند به طور متوسط حدود ۱۶پوند وزن از دست دادند اما گروهی که رژیم غذایی معمولی خود را دنبال کردند حدود ۲ پوند اضافه وزن داشتند.

 

اگرچه افرادی که در این تحقیق شرکت کردند به مدت دو سال به تلاش خود ادامه دادند، اما کاهش وزن آنها تقریباً در حدود ماه دوازدهم متوقف شد، زیرا اشتهای آنها برای مقابله با چاقی افزایش یافت.

هال اشاره می‌کند که در مطالعه خود به میانگین‌ها پرداخته است. زمان کاهش وزن ممکن است بسته به فرد متفاوت باشد.

مدل هال پیش‌بینی کرد که برای دستیابی به کاهش وزن گزارش‌شده در آن مطالعه، افرادی که رژیم‌شان با ۲۵۰۰ کالری در روز شروع می‌شد، باید بیش از ۸۰۰ کالری در روز کاهش می‌دادند. به این ترتیب بدن آنها این گونه پاسخ داد که باید به ازای هر کیلوگرم وزنی که از دست داده‌اند، روزانه حدود ۸۳ کالری بگیرند.

یک کیلوگرم حدود ۲.۲ پوند است. به ازای هر ۲.۲ پوند کاهش وزن داوطلبان در این تحقیق، اشتهای آنها با درخواست ۸۳ کالری بیشتر در روز پاسخ داده شد. میانگین کاهش وزن گزارش شده در این مطالعه ۷.۵ کیلوگرم یا ۱۶ پوند بود و این به معنی آن است که در کمترین وزن خود، احساس نیاز به خوردن ۶۲۲ کالری بیشتر در روز نسبت به قبل از شروع کاهش وزن داشتند.

اما آن‌ها در واقع ۶۲۲ کالری اضافه در روز نمی‌خوردند بلکه این مقدار اشتهای بیشتری است که احساس می‌کردند به آن نیاز دارند، در حالی که همان تلاشی را می‌کردند که در ابتدا برای کاهش ۸۰۰ کالری در روز انجام می‌دادند.

هال گفت در پایان این مطالعه، شرکت‌کنندگان به همان اندازه که در ابتدا تلاش می‌کردند برای مقاومت در برابر غذا تلاش می‌کردند، اما به جای ۸۰۰ کالری که هدف آنها بود، فقط توانستند حدود ۲۰۰ کالری در روز کاهش دهند. و این باعث شد که روند کاهش وزن آنها متوقف شود.

دکتر کریستوفر گاردنر، مدیر مطالعات تغذیه در مرکز تحقیقات پیشگیری استنفورد، قبلاً به سی‌ان‌ان گفته بود که روند کاهش وزن هر چه پیشتر می‌رود سخت‌تر می‌شود. زیرا بدن افراد به آن واکنش نشان می‌دهد و از نظر متابولیک کارآمدتر می‌شوند. و بنابراین همان کسری کالری این کار را برای شما انجام نمی‌دهد. به همین دلیل است که کاهش وزن افراد رفته رفته متوقف می‌شود.

 

در مدل هال، از آنجایی که افراد وزن بیشتری از دست دادند، اشتهایشان برگشت و حدود ماه ۱۲، کاهش وزن را متوقف کردند.

داروهای سماگلوتید و تیرزپاتید که با تقلید از هورمون‌های روده به افراد در کاهش وزن کمک می‌کنند، باعث ایجاد محدودیت بیشتری کالری شدند.

سازمان غذا و داروی ایالات متحده تزریق تیرزپاتاید را تأیید کرده است. این اولین و تنها داروی چاقی در نوع خود است که هم جی‌آی‌پی (پلی پپتید انسولینوتروپیک وابسته به گلوکز) و هم جی‌ال‌پی-۱ را فعال می‌کند.

اما مهم‌تر از همه آن که این داروها فقط بر تعداد کالری‌هایی که افراد از رژیم غذایی خود حذف می‌کنند تأثیر نداشتند. آن‌ها همچنین تعداد کالری‌هایی را که بدنشان باعث می‌شد با کاهش وزن دوباره غذا بخورند، کاهش دادند و در واقع اشتهایشان را ضعیف کردند. با کاهش اشتهای خود به نصف، آنها توانستند وزن خود را برای مدت طولانی‌تری کاهش دهند، به طور متوسط یک سال بیشتر در مقایسه با محدودیت کالری به تنهایی و بدون دارو. به طور کلی روند کاهش وزن در افرادی که از داروهای کاهش وزن استفاده می‌کنند در حدود سال دوم متوقف می‌شود.

عمل جراحی کاهش وزن قوی‌ترین اثر را داشت و افراد را بر آن داشت که روزانه حدود ۳ هزار و ۶۰۰ کالری از رژیم‌های غذایی خود حذف کرده و به ازای هر کیلوگرم کاهش وزن، فقط ۵۸ کالری دریافت کنند. افرادی که تحت عمل جراحی کاهش وزن قرار گرفته بودند، یک سال دیرتر به وضعیت پایدار می‌رسند که نشان می‌دهد این جراحی اشتهای آنها را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

هال می‌گوید استفاده از داروهایی مانند سماگلوتاید و تیرزپاتاید و مداخلاتی مانند جراحی کاهش وزن زمان لازم برای رسیدن به توقف کاهش وزن را طولانی‌تر می‌کند، اما از وقوع کامل آن جلوگیری نمی‌کند.

هال گفت: «آنچه که در حال رخ دادن است این است که افراد هر چقدر هم وزن از دست بدهند، همچنان افزایش اشتها را تجربه می‌کنند.»

او در عین حال تصریح کرد اگر دارو یا درمانی به طور کامل اشتها را از بین ببرد، خطرناک خواهد بود. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است فرد تا آن قدر از خوردن سر باز بزند که بمیرد.

 این مطالعه همچنین به اصلاح برخی از ایده‌ها در مورد اینکه چرا افراد از کاهش وزن خودداری می‌کنند کمک می‌کند.

 

به عنوان مثال، یک نظریه این است که کاهش وزن به متابولیسم آسیب می‌رساند، بنابراین افراد در هنگام استراحت کالری بسیار کمتری نسبت به زمانی که شروع کردند می‌سوزانند و می‌توانند به راحتی وزن خود را به دست آورند.

هال می‌گوید متابولیسم پس از کاهش وزن کاهش می‌یابد، اما نه آن قدری که بتوان با آن زمان توقف کاهش وزن را دریافت.

او این تصور را که اثر داروها در نهایت متوقف می‌شود، رد می‌کند و می‌گوید: «دلیل توقف کاهش وزن آن است که در نقطه‌ای، اثر داروها باعث افزایش اشتها می‌شود.»

هال گفت: «یک چیز بسیار رایج دیگر در حال حاضر این است که بعضی می‌گویند با جراحی چاقی، آن قدری که فکر می‌کردند وزن‌شان کم نشده است، از پپتید شبه‌گلوکاگون ۱ استفاده می‌کنند، یعنی باز هم تن به مداخله بدنی دیگری می‌دهند.»

این پژوهشگر می‌افزاید: «هر مسیری را که انتخاب کنید، یک وضعیت پایدار برای حفظ کاهش وزن مورد نیاز است. بنابراین ایده خوبی است که در نظر بگیرید آیا می‌توانید کاری را که انجام می‌دهید برای مدت طولانی ادامه دهید یا نه.»

افرادی که پس از کاهش کالری روند کاهش وزن‌شان متوقف می‌شود، احتمالاً می‌توانند با محدود کردن بیشتر کالری یا اضافه کردن ورزش به روال خود، از آن مرحله عبور کنند. هال در این زمینه می‌گوید: «هر کاری که انجام می‌دهید، باید به آن ادامه بدهید. بنابراین شما باید از مداخله در سبک زندگی برای بقیه زندگی خود راضی باشید.»

دیگر خبرها

  • پختن، سرنوشت شوم زمین و زمینیان؟
  • اردیبهشت ماه، زمان کنترل و کاهش خسارت کرم خراط درختان گردو
  • لحظه سوت پایان بازی ایپسویچ؛ هجوم تماشاگران به داخل زمین و جشن صعود به لیگ برتر انگلیس
  • سیارکی که بر فراز برلین منفجر شد
  • جهت چرخش آب در اکوادور خط میانی کره شمالی و جنوبی (فیلم)
  • سیارکی که بر فراز برلین منفجر شد، رکورد سریع‌ترین چرخش وضعی را هم شکست
  • حد کم کردن وزن چقدر است؟
  • هجوم تماشاگران به داخل زمین و رونمایی از چهره زشت تمرین استقلال+تصاویر
  • نشست زمین در یکی از محله‌های شهر سنندج
  • تمرین پرحاشیه استقلال؛ هجوم هواداران به داخل زمین